အသက္ တစ္ႏွစ္ ပိုၾကီးလာတဲ့ေန႕မွာ
"ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႕ ျဖစ္ပါေစ" လို႕
လူ ၁၄ ေယာက္တိတိက
ဆုေတာင္းစကားပို႕သလာတယ္
က်ေနာ္႕ ေမေမလဲ တစ္ေယာက္အပါအဝင္ေပါ့၊
ဒီေလာက္ ဘုဂလန္႕က်တဲ့ေကာင္
ဒီေလာက္ အခ်ိဳးမေျပတဲ့ ေကာင္ကိုမွ
သည္းခံ ခ်စ္ခင္တဲ့လူ ၁၄ ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ဆိုတာ
က်ေနာ္႕အတြက္ေတာ့
သိပ္ကိုပဲ ေကာင္းလြန္းေနပါျပီ
(ေမေမ ကေတာ့ ထားပါေတာ့)၊၊
ဒါေပမည့္ က်ေနာ္ဟာ
ဒီလူ ၁၄ေယာက္ရဲ့ အၾကင္နာေတြနဲ႕
တကယ္ေရာ ထိုက္တန္ပါရဲ့လား
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေမးခြန္းထုတ္မိတယ္၊
၄၉ ႏွစ္ဆိုတာ
အမွားေတြအမ်ားၾကီး က်ဴးလြန္ဖို႕
လံုေလာက္တဲ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာပါပဲ
က်န္တဲ့ ေနာက္အႏွစ္အနည္းငယ္ကေတာ့
ပို၍ပို၍မွားရြင္းဖို႕
ဒါမွမဟုတ္ ေနာင္တရခ်င္ဟန္ေဆာင္ဖို႕ေပါ့၊
ဆံပင္ရွည္ရွည္ထားခဲ့ဘူးတယ္၊
ကဗ်ာေတြစပ္ခဲ့တယ္၊
ေက်ာင္းစာေမးပြဲ၊ အလုပ္စာေမးပြဲ၊ ဘဝစာေမးပြဲ
စာေမးပြဲေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္က်ခဲ့ဘူးတယ္၊
ကမ႓ာၾကီးကို ကယ္တင္ရမယ္လို႕
စိတ္ၾကီးဝင္ခဲ့ဘူးတယ္၊
ကားလ္မတ္စ္ရဲ့အရင္းက်မ္း နဲ႕
ဗုဒၶရဲ့ ဓမၼစၾကာၤၤေဒသနာေတာ္ကို
အလြတ္က်က္မွတ္ခဲ့ဘူးတယ္၊
အရက္ေသာက္တယ္၊ ရန္ျဖစ္တယ္၊
တဖက္သတ္ေရာ၊ အျပန္အလွန္ေရာ
အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြရွိခဲ့တယ္၊
အသည္းကြဲခဲ့တယ္၊
ေနာက္ဆုံးေတာ့
ေခ်ာင္းဆိုးရင္ၾကပ္ျဖစ္တယ္၊
ေသြးတိုးေရာဂါရတယ္၊
လူေတြနဲ႕ အဆင္မေျပရတာကို
အရသာရွိသလို ထင္တတ္လာတယ္၊
၄၉ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႕မွာ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့့
အခန္းက်ဥ္းတခုရဲ့ အေမွာင္ထုထဲမွာ
တေယာက္တည္း … … ေမတၠာတရားကို..ရွာ…၊။ ။
မူရင္းလင့္က ဒီမွာပါ။
No comments:
Post a Comment
မိမိတို႔၏အျမင္မ်ားကို လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာေရးသားႏိုင္ပါသည္။
ဘမ္းမည္မဟုတ္ပါ။