"လူတိုင္းက ကမၻာႀကီးကို ကယ္တင္လိုၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမပန္းကန္ေဆးေနတာကို ၀ိုင္းမေဆး ေပးၾကဘူး"တဲ့။
ငယ္ငယ္တုန္းက စာအုပ္ထဲမွာ ေရးမွတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ "အေနာက္တိုင္းစကားပံု"တစ္ခုပါ။ လူတိုင္းမွာ ႀကီးက်ယ္ခန္းနားတဲ့ အိပ္မက္ေတြ ရွိၾကစျမဲပါ။ ႏုိင္ငံတစ္ခု သို႔မဟုတ္ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာလည္း ခမ္းနားထည္၀ါတဲ့ အိပ္မက္ေတြ၊ စိတ္ကူးေတြ ဆုိတာ မလြဲမေသြရွိေနၾကတာပါ။ အဲဒီအိပ္မက္ေတြ၊ စိတ္ကူးေတြကို ႏိုင္ငံသားတိုင္းက မက္ၾကတယ္။ စိတ္ကူးေတြယဥ္ၾကတယ္။ ျဖစ္လာတာေတြလည္း ရွိတယ္။ ထင္သလိုျဖစ္မလာေတြလည္း ရွိတယ္။ လံုး၀ျဖစ္မလာေသး တာေတြလည္း ရွိတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံကို တိုးတက္ေစခ်င္ၾကတယ္။ တျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ မ်က္ႏွာမငယ္ခ်င္ၾကဘူး။ ေနာက္ဆံုး ကမၻာ့အလယ္မွာ ျမန္မာဆိုတဲ့အထိ တိုးတက္ခ်င္တယ္။ က်ယ္ျပန္႔ခ်င္တယ္။ ဒါေတြက သင္စရာမလို၊ ေျပာစရာမလို အားလံုးရဲ႕ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြပါပဲ။ ယေန႔လိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြ၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ တိုးတက္မႈျမန္ႏႈန္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြက ျမင္ေန၊ ၾကားေနရေတာ့ အဲဒီအိပ္မက္ေတြ၊ စိတ္ကူးေတြကို အျမန္ဆံုးျပည့္ခ်င္ေနၾကတယ္။
အဲဒီစိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြကို အစိုးရက အျပည့္အ၀ဖန္တီးေပးႏိုင္ခ်င္မွ ေပးႏိုင္လိမ့္မယ္။ အရမ္းႀကီး အားကိုးလို႔မရႏိုင္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ႏိုင္ငံသားေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္မ်ဳိး ရွိထားရမယ္။ တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေသာ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ ျပည့္စံုဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသားေတြကိုယ္တိုင္ လိုက္နာရမယ့္ က်င့္၀တ္ေတြရွိပါတယ္။ သင္ယူရမယ့္ ပညာရပ္ေတြရွိတယ္။ အတုယူအားက်ရမယ့္ နည္းစနစ္ေတြရွိတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမယ့္ မူ၀ါဒေတြ၊ နည္းဥပေဒေတြရိွတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္ေတြထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသားေတြကိုယ္တိုင္ မပါမျဖစ္ ပါရမွာပါပဲ။
"တည္ၿငိမ္ေအာင္ထိန္းထားတဲ့ ကမၻာႀကီး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့လွ်င္ မငိုေၾကြးပါနဲ႔။ ေျပာင္းလဲမႈကင္းမဲ့ေနေသာ အေနအထားမ်ားကသာ တကယ္ငိုရဖို႔အေၾကာင္းပဲ"ဆိုေသာ အဆိုအမိန္႔တစ္ခုကို သတိျပဳသင့္ပါတယ္"။
ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုး ေျပာင္းလဲခ်င္၊ တိုးတက္ခ်င္တဲ့သူေတြပါပဲ။ ေျပာင္းလဲခ်င္၊ တိုးတက္ခ်င္ရင္" ကိုယ္ကိုယ္တိုင္"အရင္ေျပာင္းလဲရမွာပါ။
အရင္အတိုင္း၊ အက်င့္ေဟာင္းေတြအတိုင္း ေနလို႔မရပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုးကို
"ေျပာင္းလဲေပးပါ" လို႔လည္း မည္သည့္တန္ခိုးရွင္ကိုမွ် ဆုေတာင္းေနလို႔မရပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ စတင္ ေျပာင္းလဲႏိုင္မွသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔လိုခ်င္တဲ့ အေျပာင္းအလဲဆိုတာကို ျမင္ေတြ႕ရမွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မေျပာင္းလဲ ႏိုင္ေသးသေရြ႕ အေျပာင္းအလဲဆိုတာ အေ၀းႀကီးမွာပဲ ရွိေနဦးမွာပါ။
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေျပာင္းလဲရမယ္ဆိုတဲ့ စကားထဲမွာ"ကိုယ္"ဆုိတာ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတ့ဲ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အစိုးရေတြလည္း ပါတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ခံႏိုင္ငံသားေတြလည္း ပါတယ္။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ပါေနၾကတာဆိုေတာ့ ေျပာင္းလဲမႈေရစီးေၾကာင္းထဲ အားလံုးဟာ မပါမျဖစ္ပါဘဲ။ ဒါေပမဲ့ ေျပာင္းလဲမႈက "မွန္ကန္တဲ့"ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လိုတယ္။ စစ္မွန္တိုးတက္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ဖို႔ လိုတယ္ဆိုတာကို သတိျပဳရမွာပါ။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံသားေတြဆီမွာ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ေတာင္းဆိုေနၾကတာေတြကလည္း အမ်ားႀကီး။ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြလည္း တစ္ပံုတစ္ေအာႀကီး။ ကမၻာႀကီးကို ကယ္တင္လိုတဲ့စိတ္မ်ဳိးေတာင္ ရွိၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဖာေထးရမယ့္အရာေတြ၊ ျပဳျပင္ေနထိုင္ရမယ့္ အရာေတြ၊ အတုယူရမယ့္ နည္းစနစ္ေတြရွိေနတယ္။ အဲဒီအရာေတြက မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ပန္းကန္ေဆးေနတဲ့အေမ့ကို ထိုင္ၾကည့္ေနတဲ့ သားသမီးနဲ႔တူေနတယ္။ အေမ့ကို မပင္ပန္းေစခ်င္ဘူးဆိုရင္ အေမ့ပန္းကန္ကို၀ိုင္းၿပီး ေဆးေပးလိုက္ျခင္း ကသာ မွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္မွာပါပဲ။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္တည္မႈ သေဘာတရားကလည္း အဲဒီဥပမာလိုပါပဲ။ တခ်ဳိ႕ေသာ အေျပာင္း အလဲေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ေျပာင္းလဲေပးဖို႔ပါပဲ။ အစိုးရကိုယ္တိုင္လည္း သိသာထင္ရွားစြာ ေျပာင္းလဲမႈေတြလုပ္ဖို႔လိုသလို ကြၽန္ေတာ္တို႔ကုိယ္တိုင္ကလည္း အေျပာင္းအလဲမွာ ပါ၀င္ဖို႔နဲ႔ အေျပာင္း အလဲနဲ႔ ေလ်ာ္ညီစြာေနတတ္ဖို႔လည္း လိုပါတယ္။ ဘယ္သူမွ မေျပာင္းလဲၾကဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ ခမ္းနားတဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ေ၀းေနၾကရဦးမွာပါ။
ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ စစ္အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ႏိုင္ငံကေန အရပ္သား အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအျဖစ္ သက္တမ္းႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ဒီမိုကေရစီကို က်င့္သံုးခ်င္၊ ရခ်င္ၿပီဆိုရင္ ကိုယ့္ဘက္ကလည္း ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းနဲ႔ညီေအာင္ ျပဳျပင္ေနထိုင္ၾကရပါမယ္။ သူ႔အခြင့္အေရး၊ ကိုယ့္အခြင့္အေရး၊ အမ်ားသူငါအခြင့္အေရးေတြကို ကြဲကြဲျပားျပားနားလည္ၾကရပါမယ္။ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ထိုက္တန္ေအာင္ ကိုယ့္ဘက္က ႏိုင္ငံသားေကာင္းတစ္ေယာက္ အျမဲပီသဖို႔လိုပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ယိုယြင္းေနတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ရွိေနေသးတယ္။ ဖာေထးျပဳျပင္ရမယ့္ က်င့္၀တ္ေတြ ရွိတယ္။ ႏိုင္ငံသားေကာင္းတစ္ေယာက္ မပီသႏိုင္ေသးတဲ့ အမူအက်င့္ေတြ လူတခ်ဳိ႕မွာ ရွိေနေသးတယ္။ အဲဒီအရာေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုး ျပဳျပင္ၾကရမွာပါ။ စည္းကမ္းမဲ့ေနတာေတြကလည္း အျမစ္မျပတ္ ေသးဘူး။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမွာေတြလည္း ရွိေနေသးတယ္ဆိုတာပါပဲ။
တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အမူအက်င့္ေတြ၊ စံႏႈန္းေတြ၊ ႀကိဳးစားမႈေတြ၊ စည္းကမ္းေကာင္းရွိမႈ ေတြကိုလည္း ေလ့လာသင့္၊ အတုယူသင့္တယ္။ အဲဒီအရာေတြအတြက္လည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲၾကရမွာပဲ။ အဲဒီအရာေတြအားလံုးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ စနစ္တက် ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲၾကမယ္ဆိုရင္ ျပဳျပင္သင့္တာ ျပဳျပင္ၾကမယ္ဆိုရင္ လိုက္နာသင့္တာ လိုက္နာၾကမယ္ဆိုရင္ အတုယူသင့္တာ အတုယူၾကမယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ေရႊအိပ္မက္ႀကီးဟာ အမွန္တကယ္ အစစ္အမွန္လက္ေတြ႕က်တဲ့ အေျခအေနႀကီး ဆီကို ေရာက္လာမွာပါ။ ေရႊအိပ္မက္ေတြ မပ်က္ေစခ်င္ပါဘူး။ အေမ့ပန္းကန္ကိုလည္း ကူေဆးၾကရပါမယ္။ အိပ္မက္ေတြ အေကာင္အထည္ေပၚႏိုင္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားၾကရပါမယ္။ တကယ္ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အိပ္မက္ေတြ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသားေတြဆီမွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ မေမ့ေစခ်င္ပါဘူး။
Credit : (ေဆာင္းပါးရွင္ - ညီေအာင္ညီ)
