ယခု လက္ရွိ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးရာ အေျခ အေနတစ္ခုျဖစ္တဲ႔ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ၊ အ သစ္ျပန္လည္ေရးဆြဲေရး အတြက္ လူထု ဆႏၵခံယူပြဲ ေတြ ကို NLD က ဦးစီးဦးေဆာင္ လုပ္ေနၾကတာ အားလံုးအသိပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ဒီဆႏၵခံယူပြဲေတြမွာ တက္ေရာက္လာသူေတြ က နည္းတယ္ ၊ မနည္းဘူး ၊ မွ်တတယ္ ၊ မမွ်တဘူး ဆိုတဲ႔စသျဖင္႔ အသံေတြကို စံုေနေအာင္ မ်ိဳးစံုၾကားရဖတ္ေနရပါတယ္။ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ တစ္ခုပဲ ေမးခ်င္ပါသည္။
ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ NLD ။ အေျဖကေတာ့ ရွင္းေနပါသည္။ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအရ ဆက္လုပ္စရာတစ္ခုပဲ ရွိပါသည္။လႊတ္ေတာ္ကို အဆိုဆက္တင္ လႊတ္ေတာ္မွာ ဆက္ၿပီး ေဆြးေႏြး အေျဖက ဒါပဲျဖစ္ပါသည္။ ယခင္ကတည္းကပင္ လက္ရွိအစိုးရ နဲ႔ အျခားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကလည္း အေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ထဲက ပဲျပင္ဆင္ဖုိ႔ အားလံုးသေဘာတူၿပီးသားျဖစ္ပါသည္။ျပင္လိုရင္လည္း လႊတ္ေတာ္ထဲမွာပဲျပင္ရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါကိုမသိက်ိဳးႏြံျပဳၿပီး NLD က ျပည္သူဆႏၵ ခံယူပြဲဆိုၿပီး အသံကုန္ေအာ္ခဲ႔ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ မွသာ လႊတ္ေတာ္ထဲ အဆိုတင္သြင္း ရသည္႔ ကိန္းကိုသာ ဆိုက္မည္ကို သိပါသည္။သုိ႔ေသာ္ ဘာေၾကာင္႔ ျပည္သူ႔ဆႏၵ ဆိုတဲ႔စကားနဲ႔ တာသြားၿပီး ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း လႊတ္ေတာ္ေပၚျပန္ေရာက္လာတာဟာ ျမစ္ကိုအလ်ားလိုက္ ကူးေနသလိုပဲ ထင္ရေပမယ္႔ ၾကားကာလမွာမိမိဆႏၵကို ျပည္သူ႔ဆႏၵ ျပည္သူ အသံဆိုၿပီး ေရာခ်ဖုိ႔ NLD လုပ္ေဆာင္ေနတာပဲျဖစ္တယ္
ဆိုတာ လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလို ထင္ရွား ပါတယ္။
NLD အေနနဲ႔ ျပင္ဆင္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ႔ ပုဒ္မ အမ်ားစုဟာလႊတ္ေတာ္မွာ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေထာက္ခံမႈ ရရွိမွာသာ ဆက္လက္ၿပီး လူထုဆႏၵခံယူပြဲလုပ္ၿပီး ျပင္လို႔ရမယ္႔ ပုဒ္မ မ်ားျဖစ္ပါ တယ္။ေသခ်ာကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲက တပ္အင္အား ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္ ကို ဖယ္ထုတ္ဖုိ႔ဆိုတဲ႔ NLD ရဲ႕ အဆိုကို တပ္အင္အား ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကေတာ့ ေထာက္ခံမွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာပါတယ္။ဒါဆို ၂၅ % ကို ဖယ္လိုက္ပါ။က်န္တာက ျပည္ခိုင္ျဖိဳးပါတီ နဲ႔ အျခားပါတီငယ္အခ်ိဳ႕ က်န္မယ္ ဒါဆို သူေတြအားလံုးကေကာ NLD ရဲ႕ ျပင္ခ်င္တဲ႔ အခ်က္ အားလံုးကို ေထာက္ခံမလား။ ဒါကေတာ့ ထည္႔စဥ္းစားစရာ ေတာင္မလိုပါဘူး ။ NLD လုပ္သမွ်ကို ေထာက္ခံမႈ မရွိတဲ႔ ပါတီငယ္ေတြကိုေရာ ၇၅ % ျပည္႔ဖုိ႔အတြက္ NLD ဘယ္လို ညွိႏိႈင္းမွာလဲ ။
ဒါေၾကာင္႔ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္ လႊတ္ေတာ္တြင္း အမတ္ ၇၅ % ကေတာ့ NLD တင္သြင္းတဲ႔ အဆိုကို ေထာက္ခံဖုိ႔ ဆိုတာ သီအိုရီအရ ေျပာရရင္ေတာ့ ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းကို မရွိဘူး။ အမတ္တစ္ေယာက္မေထာက္ခံရံုနဲ႔ဒီကိစၥပ်က္သြားပါလိမ္႔မယ္။ဒါကို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕အေကာင္းဆံုးပါတီလို
႔ေျပာတဲ႔ NLD က ႏိုင္ငံေရး ဂုရုႀကီးမ်ား မသိဘူးဆိုတာေတာ့ လံုး၀ (လံုး၀)မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
ေကာင္းၿပီ ဒါဆို ဒီ ပြဲရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာမ်ားျဖစ္မလဲ ။
ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုထိ လုပ္ၿပီးသမွ် ထဲမွာေတာ့ တပ္မေတာ္ နဲ႔ ရင္ၾကားေစ႔ေရး တစ္ခုမွ ပါမလာေသးပါဘူး။ ရင္ၾကားပိုဟေရး ေတြပဲ ေတြ႔ေနရတယ္။
ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ လက္ေတြ႕ဆန္ဖုိ႔လိုပါတယ္။မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ တစ္ဖက္ပိတ္နည္းလိမ္းေတြကို ေရြးခ်ယ္ခဲ႔မိလို႔ အတိတ္မွာ လည္း တိုင္းျပည္ ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခုေက်ာ္ အေမွာင္ဖံုးခဲ႔ၿပီးၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ တပ္မေတာ္ ကို ထိပ္တိုက္သြားၿပီးရင္ဆိုင္လို႔ အႏိုင္ရခဲ႔တဲ႔ ျဖစ္ရပ္မ်ား တစ္ခုတစ္ေလ ရွိခဲ႔ဖူးပါသလား။မရွိခဲ႔ဖူးပါဘူး ။ ဒီ ဇာတ္လမ္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အဆံုးသတ္က ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲ လို႔ ေတြးၾကည္႔ရင္ေတာ႔.. လႊတ္ေတာ္က ျပင္မရရင္ လူထု တိုက္ပြဲ ဆိုတဲ႔ဗကပ နည္းလံုးေတြ တစ္ၾကိမ္ထုတ္သံုးဖုိ႔ စဥ္းစားေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ လည္း ဗကပ နဲ႔ရန္ကုန္ အစိုးရလို႔ အေလွာင္ေျပာင္ခံ က်န္ေနတဲ႔ ကြက္ကြက္ကေလး ကေန တစ္ႏိုင္ငံလံုးကို ျပန္လည္ တိုက္ထုတ္ထားသူမို႔ ဗကပေျခရာ လက္ရာ ဗ်ဴဟာေတြ ကို အရိပ္ျမင္ တာနဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီးသားျဖစ္ေနပါပီ။ ဒါေၾကာင္႔ လူထုတိုက္ပြဲနည္းလမ္း ကို ထပ္မေရြးဖုိ႔ေတာ့ အႏူးညြတ္ ေမတၱာ ရပ္ခံခ်င္ပါသည္။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တပ္မေတာ္ အေၾကာင္းကို တပ္မေတာ္သား ျဖစ္ဖူးသူက အသိဆံုးမို႔ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ ၇ နာရီတိုင္း ဖိနပ္ ခါးပတ္ ေျပာင္ေနေအာင္တိုက္ၿပီး တန္းစီရေသာ ၊ဘားတိုက္က ကိုယ္ပိုင္ သံေသတၱာကိုေတာင္ၾကိဳးတန္းၿပီးညွိ စီရရီ ထားရေသာ ၊ တပ္ထဲက သစ္ပင္မွန္သမွ် ေအာက္ေျခ ၂ ေပ ထံုးသုတ္ တူညီ၀တ္စံု ၀တ္ေပးထားေသာ ဆံပင္ပံုစံ တပံုစံတည္း သတ္မွတ္ထားေသာ ၊ ထမင္းနဲ႔ ဟင္းကို စစ္သား ေတြရဲ႕ မ်က္စိထဲမွာလမ္းေပၚက လူထုတိုက္ပြဲ ဆိုတဲ႔ အေပၚမွာ ဘယ္လို ရႈျမင္မလဲဆိုတာကို အနည္းငယ္ စဥ္းစားၾကည႔္လိုက္တာနဲ႔ သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါသည္။ကိုယ္႔လူထု ကိုယ္႔အေၾကာင္းလည္း အခုခ်ိန္မွာ သိသင္႔ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြဟာ ေကာက္ရိုးမီးလို စိတ္ဓာတ္မ်ားပါတယ္ ၊ ရိုးသားတယ္ ၊ အယံုလြယ္တယ္ ၊သူစိတ္ထဲမွာ ေခါင္းေဆာင္လို႔ထင္ထားတဲ႔သူက ေျမာက္ေပးလွ်င္ အကုန္လုပ္တယ္၊ မစားရ၀ခမန္းျပက္လံုးမ်ား ကို အလြန္ၾကိဳက္သည္။ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္းပါပါတယ္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထုအံုၾကြမႈမွာ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ရဲ႕ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ တေတြ ဒီမိုကေရစီ ကို အတူတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး အုတ္ျမစ္ခ်ရေအာင္”ဆိုတဲ႔ စကားကို ပ်က္ရယ္ျပဳၿပီး ကမ္းလာတဲ႔ လက္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပုတ္ထုတ္ျပစ္ခဲ႔ပါသည္။ေအာင္ပြဲကလက္တစ္ကမ္းမွာ ေရာက္ေနၿပီ…အခြင္႔အေရးဟာတိုက္ယူ
မွ ရမည္ ဆိုတဲ႔ လက္၀ဲယိမ္း မုသာ၀ါဒေတြကို ယံုၾကည္ၿပီး “ငါသည္ ဒီမိုကေရစီ မရမျခင္း ဤေနရာမွ မထေတာ့ၿပီ”လို႔ေၾကြးေၾကာ္၍ မန္းတေလး လမ္း ၈၀ ဆက္သြယ္ေရးရံုးၾကီး ေရွ႕မွာ ခိုင္မာေသာ သံဓိဌာန္ျဖင္႔ ရဲရဲ ေတာက္ အစာအငတ္ခံ ဆႏၵျပခဲ႔ဖူးပါသည္။ေနာက္ဆံုးေတာ့ နာရီစင္ဘက္က မိုးေပၚေထာင္ေဖာက္လိုက္တဲ႔ ေသနတ္သံ သံုးေလးခ်က္ အၾကား ဖရိုဖရဲအလဲလဲအကြဲကြဲ နဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ႔အထိ တလၾကမ္း မာရသြန္ျပိဳင္ပြဲ၀င္ခဲ႔ရတာပဲ အဖတ္တင္ပါသည္။လမ္း၈၀ မွာ ကၽြန္ေတာ္ ဖိနပ္တစ္ဖက္က်က်န္ခဲ႔ ပါသည္။အမွန္ေတာ့ ဖိနပ္တစ္ဖက္သက္သက္တင္ မဟုတ္ပါ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အျမင္နည္းပါးမႈနဲ႔ ကိုယ္က်ိဳးအတၱနဲ႔ ျပည္သူအေပၚ
လစ္လ်ဴရႈခဲ႔မႈေတြေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ဖိနပ္ေလး တစ္ဖက္ နဲ႔ အတူ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္လည္း အေမွာင္ဖံုး ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေက်းဇူးျပဳၿပီးကၽြန္ေတာ္ဖိနပ္ေလးတစ္ဖက္ထပ္မေပ်ာက္ပါရေစနဲ႔ NLD ။
ရဲမိုး
